De levenslessen van multitalent Chatilla
Haar loopbaan (tot nu toe) is al even divers als haar palmares;
van internationaal gelauwerd basketballer tot sportanalist,
van acteur en winnaar van De Verraders tot teambuilder,
spreker, coach en inspirator. Dat Chatilla van Grinsven
zich hard maakt voor mensen- en dierenrechten verdient
nog eens een extra toef respect.
Waar komt de drive van intelligent multitalent Chatilla vandaan? Ze is ‘pas’ 35 en met haar cv vullen we nu al gemakkelijk twee volle pagina’s. Niet voor niets is Chatilla de inspirerende topsport-mindset coach van de Crowe Foederer-workshops in de basketbal-tempel van Heroes Den Bosch.
Groeien
Dit jaar is het twintig jaar geleden dat ze als jong talent haar debuut maakte in het Nederlands basketbalteam; het begin van een glansrijke, internationale carrière. De basis ervoor werd gelegd in het warme gezin waarin ze opgroeide – letterlijk, want Chatilla meet 1.90 m: “Dankzij mijn Marokkaanse vader en Nederlandse moeder. Mijn moeder was en is altijd een grote steun.
Mijn vader, Rahal Frikh, kwam op zijn zestiende naar Nederland als politiek immigrant. Hij stond in Marokko al op voor mensen- en vrouwenrechten. Zijn vader overleed op jonge leeftijd en hij werd opgevoed door zijn moeder. In die tijd mochten vrouwen daar niet werken en ze waren financieel niet onafhankelijk. Dat werd een rode draad in mijn vaders leven. Toen mijn zus, broer en ik geboren werden in Eindhoven, kregen we de achternaam van onze moeder; daarin was hij al vooruitstrevend en geëmancipeerd, feministisch bijna. Hij was ook nog eens lang; van hem komt mijn lengte. Mijn anderhalf jaar oudere zus heeft die ook. Zij heeft eveneens aan basketbal-topsport gedaan, we vertrokken tegelijk naar de Verenigde Staten toen ik net als mijn vader 16 was. Ik werd daar natuurlijk opgevangen, ook door mijn team. Dat had mijn vader niet. Ik heb er respect voor hoe hij dat heeft gedaan. Hij leerde hele woordenboeken uit zijn hoofd om de taal te beheersen en studeerde uiteindelijk in Tilburg, toentertijd één van de zes immigranten überhaupt op een universiteit in Nederland. Dat doorzettingsvermogen hebben mijn zus en ik ook, en trouwens ook van onze moeder, een ware optimist, altijd een vrolijke lach en een echte doorzetter. Van beiden kregen we de mentaliteit mee om het beste uit jezelf te halen. Mijn zus stopte iets eerder dan ik en ging uiteindelijk de financiële wereld en accountancy in. We hebben dus allebei over de hele wereld gezworven, terwijl ons jongere broertje juist huisje-boompje-beestje is. Hij leeft lekker zijn leven en ik vind het mooi om te zien hoe zijn stabiele basis is in Helmond, waar wij opgroeiden.”
“De beste versie van jezelf zijn”
Drive
Ze slikt even: “Gister was mijn vaders sterfdag, nu twaalf jaar geleden. Toen wij klein waren – wij zijn nooit echt klein geweest, hahaha! – dus, toen wij jong waren, gaf hij ons al levenslessen.” Zo’n wijze les van huis uit: blijven studeren en leren zolang je kan. “Daarom zijn mijn zus en ik allebei hoogopgeleid, net als alle dochters van onze ooms. Zij zagen ook hoe moeilijk vrouwen het vroeger hadden in Marokko en pushten vooral de vrouwen in de familie om goed te studeren en independent te blijven. Mijn ene oom is net mijn broertje en wilde niet weg. Hij woont dus in Marokko. De andere oom is een paar jaar na mijn vader ook naar Europa verhuisd, naar Italië waar we altijd vakanties vierden. Ik heb dus een grote familie in Rimini, lekker aan de kust. Heerlijk eten en ik vind Italiaans de mooiste taal die er is.”
Studeren en leren kan Chatilla, ook weer van jongs af aan, bovendien in meer dan alleen boeken: “Toen ik 8 was, wist ik dat ik naar Amerika wilde. Ik kreeg namelijk van mijn vader de legendarische Michael Jordan videoband. Die heb ik honderden keren gekeken; en maar steeds terugspoelen om zijn moves tot op de centimeter te analyseren én te oefenen. Zelfs toen de band al grijs was, bekeek ik nog zijn moves, tussen de ruis door. De videoband was de inspiratie om het entertainment en de Amerikaanse basketbalcultuur na te streven. Toen pas werd ik echt verliefd op basketbal, ging ik er veel meer over leren en trainen, trainen, trainen. Bij de Wizards in Helmond werd ik op mijn twaalfde gescout door PSV-Almonte in Eindhoven, echt een big deal want zij speelden eredivisie. Op mijn vijftiende mocht ik meetrainen en -spelen met de dames en iets later met Oranje. Dat combineerde ik met LOOT (Landelijke Organisatie Onderwijs en Topsport) in Eindhoven en een jaar later het Dr. Knippenbergcollege. Ik was zo gedreven om hoog te spelen, terwijl ik één van de jongsten in de league was. Zo werd ik gescout voor college basketball en begon mijn Amerikaanse droom. In Colorado leerde ik veel; als je hoofd al wil opgeven kan je lijf nog verder. De coach was buiten het veld hartstikke lief maar op het veld een drilsergeant; iedereen knikkende knietjes voor haar, de eerste uren rennen totdat we erbij neervielen en dan pas begón de training. Dat was om ons te laten voelen; je kunt meer dan je denkt dat je kan.
Die topsport-mindset is key to success maar onze benen waren te moe voor de wedstrijd. Bovendien; we waren geen team want we waren te bang. Die angst moet je wegnemen en dat kon de coach niet. Te veel stress en spanning zijn slecht voor je hersencapaciteit en je focus. Topsportmentaliteit is óók op de juiste momenten spanning wegnemen. Door bewustwording en teamverbinding aan te gaan reduceer je die; dat geef ik ook mee in de Crowe Foederer workshops. Is de teamsamenstelling goed, dan is de teamdynamiek dat ook; pas dán kun je succes boeken. In Philadelphia nam ik die hele harde mindset wel mee maar daar werden we ook gezien als personen en behandeld als een team. Iedereen kreeg respect en gelijkwaardige behandeling, er was op tijd rust en we deden leuke dingen met elkaar maar wel op het veld keihard werken en 200% geven.
Dáárom werden we kampioen. En mijn vader kon er, na zijn longtransplantatie, bij zijn tijdens de kampioenswedstrijd die we in de laatste minuut wonnen.” Haar studie mocht daar niet onder lijden: “Dat is het mooie van het Amerikaanse systeem. Je bent student- athlete. Je bent allereerst student, daarna sporter, maar alles is op elkaar afgestemd.”
“Is de teamsamenstelling goed, dan is de
teamdynamiek dat ook; pas dán kun je succes boeken”
Levenslessen
Wanneer ze lesgeeft of in haar spreeksessies en workshops voor bedrijven zijn er altijd twee rode draden; Chatilla’s topsportcarrière en de levenslessen die haar ouders hebben meegegeven en die de basisingrediënten waren om topsporter te kunnen worden: “Ik houd mensen van Crowe Foederer voor dat ook zij topsporters zijn; elke dag dealen met prestaties leveren in een groot bedrijf, dynamisch moeten zijn en het beste uit jezelf halen.”
De twee rode draden lopen nog steeds door Chatilla’s leven: “Daarom maak ik me sterk voor minderbedeelden in de samenleving en voor dierenrechten. Ik probeer een stem te geven aan degenen die geen stem hebben.
Mijn ene hond is twee maanden geleden overleden. Golden Retriever Luna leerde me dat een hond veel meer is dan een beestje op vier poten. Ze liet me zien dat ze een karakter had en een ziel was waarmee ik kon communiceren, lezen en schrijven. Luna heeft met mij over de hele wereld gereisd en gewoond; de Verenigde Staten, Tsjechië, Frankrijk, Spanje, Italië, Turkije. Ik kreeg haar het jaar nadat mijn vader was overleden en ze werd mijn trouwste maatje. Ik had nooit gedacht dat een dier me zoveel kon leren in het leven: loyaliteit en onvoorwaardelijke liefde. Het gemis is nog steeds wennen. Gelukkig heb ik mijn andere hondje Duke nog. Ik denk elke dag aan mijn vader en Luna; dat doet pijn maar ik koester de warme herinneringen.”
Thuiswedstrijd
Chatilla startte dit jaar met de maandelijkse workshops in Den Bosch. De inhoud – communicatie, teamsamenstelling en -dynamiek, vitaliteit en weerbaarheid – werkt ze samen met manager Learning & Development Heidi Geenen uit maar natuurlijk neemt ze zelf ook het interactieve basketbalgedeelte voor haar deskundige rekening: “Daar ben ik nu druk mee, superleuk! De eerste helft van zo’n sessie is theorie, die nemen we vervolgens mee het Heroes-veld op in de Maaspoort. We hebben vooral veel lol maar er zit natuurlijk een laag onder; balans, elkaar aanmoedigen, speelse bewustwording hoe je dat op de werkvloer kunt inzetten.” De workshops zijn voor haar een thuiswedstrijd: “Ik ben trotse ambassadeur voor de Heroes. Ze zijn de top in Nederland en België, worden continu kampioen en hun locatie ademt topsport.” Na vijftien jaar internationaal en Oranje-basketbal is Chatilla weliswaar geen profspeler meer maar ze kan het spelletje echt niet missen.
Vraag hier de Nuance gratis aan
Via onderstaand contactformulier kunt u uw gegevens achterlaten zodat wij u een exemplaar van Nuance toe kunnen sturen.